babam yaşasaydı ultraslan olurdu

Babam yaşasaydı ultrAslan olurdu


Şu günlerde -birilerine- hatırlatılması gereken bir yazıdır...


Alpaslan



Babam yaşasaydı ultrAslan olurdu

Yurtsan ATAKAN

(Hürriyet gazetesi yazarı-23.01.2007)


Babam Sungur Atakan yaşasaydı ultrAslan olurdu eminim.


Galatasaraylıydı çünkü o... Ve Galatasaraylıdan da öte;

Aslan Galatasaraylı ultra Galatasaraylı...


Beni çocukken galiba 1970’te ilk maça götürdüğünde ultrAslan yoktu. Daha doğrusu vardı ama adı konmamıştı. Ama

ultrAslan’ı ben o gün 1970’te tanımıştım.


Daha önce de sarı kırmızı formamda.. Metin Oktay’ın jübilesinin bir gün sonrasının gazetelerinden kesilmiş ve bakmaya doyamadığım fotoğraflarda sezmiştim o ruhu

ama maça gidip yüzyüze tanışmak farklıydı kuşkusuz.


Babam bana "Bak oğlum bu ultrAslan" anlattıkça da kendisini tanıtmaya.


"Unutma" onlar fazla heyecanlı". Babam eğer yaşasaydı ultrAslan olurdu.


Önce rakip takım çıkmıştı sahaya. Bazı seyirciler yuhalamaya alkışla. Ama Galatasaray’ı daha coşkulu ve içten alkışla". Babam yaşasaydı ultrAslan olurdu.


Tartışmalı bir ofsayt pozisyonundan sonra çoğunluğun aksine hakeme tepki göstermemişti. Bana pasif ofsayt kuralını anlatmaya çalışmıştı. "Gerçek bir Galatasaray taraftarı olmak istiyorsan önce kuralları öğrenmelisin demişti. Kuralları bilmezsen herşeyi yanlış yorumlarsın". Babam yaşasaydı ultrAslan olurdu.


Futbol dışında voleybol ve basket maçlarına da götürürdü beni. Galatasaray’ın sadece büyük bir futbol değil çok büyük bir spor kulübü olduğunu söylerdi. Babam yaşasaydı ultrAslan olurdu.


Sadece İstanbul’daki değil deplasmandaki maçlara da götürürdü. Tek bir seyircinin gitmediği çok uzak illerdeki deplasmanlara bile gider Cim Bom Bom diye bağırmaktan çekinmezdi. Babam yaşasaydı ultrAslan olurdu.


Monaco-Galatasaray maçına gidemediğine çok üzülmüştü. TV’den izlerken Prekazi’nin muhteşem frikik golünden sonra sevinçten geçirdiği kalp krizi sonucunda öldü.


Babam yaşasaydı ultrAslan olurdu.


ultraslan.com dan alıntıdır